3 . رسيدن مسافر به وطن بعد از زوال ، كه نمازش در وطن تمام است ؛ اما روزه‌اش صحيح نيست . 4 . سه روز از ده روز روزهء بدل هدى حج تمتع براي فاقد قرباني وبهاى آن ؛ خواه سفرش كمتر از ده روز به طول بينجامد يا بيشتر ؛ در حالي كه در فرض نخست نمازش قصر است ( - - ) روزهء بدل قرباني ) . 5 ) . هيجده روز روزهء بدل از قرباني شترى كه براي خروج عمدى حاجى از عرفات قبل از غروب آفتاب بر عهده‌اش آمده است وتوان قرباني كردن را ندارد . واجب نيست اين روزه را پى درپى ويا در وطن بگيرد ؛ بلكه مىتواند آن را در سفر بگيرد ؛ در حالي كه نماز چنين نيست وحكم خاص خود را دارد ( - - ) روزهء بدل بدنه ) . 6 ) . روزه‌اى كه نذر كرده در سفر بگيرد يا اينكه نذر كرده فلان روز را روزه بگيرد ؛ چه در حضر وچه در سفر ، كه در هر دو صورت روزه گرفتن واجب مىشود ؛ ليكن نماز را در سفر بايد قصر بخواند . 2 در برخى موارد ، تلازم حكم نماز وروزه اختلافى است ، مانند سفر براي شكار به قصد تجارت ، كه روزه صحيح نيست ؛ ليكن آيا نماز قصر است يا تمام ، مسئله محل اختلاف است . 3 مستند قاعده : بر اعتبار وحجيت قاعده به روايات وارد شده دربارهء روزه 4 ونيز اجماع 5 تمسك كرده‌اند . قاعدهء ملازمه بين نَماء ودرك قاعدهء ملازمه بين نَماء ودَرَك : از قواعد فقهى . مقصود از نماء ، منافع مال واز دَرَك ، خساراتى است كه بر مال وارد مىشود . ومراد از ملازمه بين آن دو اين است كه هر كس كه فايده ومنافع مالي را مىبرد ، خسارت وزيان آن مال نيز از جيب أو مىرود ؛ چنان كه عكس آن نيز چنين است .

--> ( 1 ) . جواهر الكلام 17 / 139 ؛ العروة الوثقى 3 / 624 ؛ مائة قاعدة فقهية / 105 ( 2 ) . العروة الوثقى 3 / 614 و 624 ( 3 ) . الحدائق الناضرة 11 / 386 ؛ العروة الوثقى 3 / 439 ؛ مستمسك العروة 8 / 51 ( 4 ) . وسائل الشيعة 10 / 184 ( 5 ) . جواهر الكلام 14 / 266 ؛ مائة قاعدة فقهية / 105 .